De blinde vlek - Julie Hastrup

Julie Hastrup (1968) is journaliste voor de Deense radio en tv. Haar eerste boek (En torn i øjet, 2009) werd direct genomineerd als beste debuut en stond in de top 10 van bestverkochte boeken. Inmiddels is in Denemarken het vierde boek in de Rebekka Holm-serie verschenen. In 2012 verscheen de Nederlandse vertaling van haar debuut onder de titel: Een doorn in het oog. Met De blinde vlek is nu ook haar tweede boek (Det blinde punkt) vertaald.

Maatschappelijk werkster Kissi Schack is een welbekend en geliefd figuur in Stockholm. Zij zet zich met name in voor de bescherming van mishandelde allochtone vrouwen. Iedereen is dan ook geschokt wanneer zij wreed vermoord wordt aangetroffen onder aan de omwalling van het vroegere fort Kastellet, midden in de stad. Politievrouw Rebekka Holm, die na haar avonturen in Een doorn in het oog is overgestapt van de Nationale naar de Regionale Recherche, wordt op de zaak gezet. Wie heeft de populaire Kissi Schack vermoord? Is het een familiekwestie of speelt eerwraak een rol? Tegelijkertijd speelt in Stockholm ook nog een serieverkrachtingszaak die de gemoederen bezighoudt. Alle hens aan dek dus voor Rebekka en haar collega's.

Het eerste deel van het boek is het minst interessant. Net als in het debuut Een doorn in het oog is de spanning in eerste instantie ver te zoeken. Gaandeweg het boek verandert dat en kruipt het verhaal toch onder je huid. Je puzzelt mee met de verschillende sporen die de politie volgt. Verdachten zijn er genoeg maar zit daar ook de echte dader tussen?

De blinde vlek is te typeren als een politieroman, een whodunit met een goed verborgen plot. Het verhaal wordt grotendeels vanuit het gezichtspunt van de politie verteld, met korte perspectiefwisselingen naar andere personages, zoals de homofiele ex-man van Kissi en zijn partner.
In tegenstelling tot in het debuut is er meer aandacht voor de karakterontwikkeling van hoofdpersoon Rebekka Holm. Ook de overige personages krijgen meer body, wat zich vertaalt in een beduidend interessanter en meer evenwichtig verhaal. De auteur is zich hierin duidelijk in positieve zin aan het ontwikkelen. En dat maakt nieuwsgierig naar het vervolg, mede door de cliffhanger aan het einde van het boek.

Aanrader voor de vakantiekoffer, zeker wanneer je een reisje naar Denemarken plant.

(Recensie geschreven voor crimezone.nl)

Wat ik weet - Julie Berry

Op 14-jarige leeftijd is Judith, woonachtig in een kolonistendorp in Roswell Station, waarschijnlijk ergens in de 18e eeuw, ontvoerd. Tegelijkertijd verdwijnt haar vriendin Lottie, die even later vermoord wordt teruggevonden. Twee jaar later keert Judith terug, maar omdat haar ontvoerder haar tong half heeft afgesneden is ze niet in staat te vertellen wat er met haar is gebeurd. En het dorp is er ook niet nieuwsgierig naar; laat haar volledig links liggen. Haar geliefde vader is overleden en haar moeder keert zich, net als de rest van het dorp, van haar af. Zelfs haar jeugdvriend Lucas wil niets meer van haar weten. Wanneer het dorp wordt overvallen komen geheimen, die lang begraven zijn geweest, weer naar boven. Judith is de enige die de waarheid kent. Maar wil en kan ze die openbaren om haar eigen plek in de gemeenschap weer op te eisen?

Ik wist in eerste instantie niet zo goed wat te denken van dit boek. Het is geschreven voor young adults vanaf 12 jaar, maar ik vind het aardig pittig om te bevatten waar het om gaat. De stijl is zeer apart. Het verhaal wordt gebracht als een monoloog, waarbij de lezer alles meemaakt vanuit de gedachtewereld van Judith. Ook richt zij zich regelmatig tot haar jeugdvriend Lucas. De korte stukken waarin het verhaal is opgeknipt lijken in eerste instantie erg ongestructureerd en het kostte me dan ook enige moeite om geboeid te raken, maar langzamerhand komt het tot leven. De lotgevallen van Judith grijpen je bij de keel en medelijden en bewondering voor deze jonge vrouw wisselen elkaar af terwijl zij zich met grote kracht opwerkt uit haar misère. Is zij in staat haar plek in het dorp weer in te nemen of is de prijs die ze daarvoor moet betalen te hoog?

De auteur Julie Berry heeft, nadat haar kinderen al groter waren, haar MFA (Master of Fine Arts) behaald, omdat ze haar droom om te gaan schrijven wilde volgen. Nadat ze een aantal kinderboeken heeft gepubliceerd, is All the Truth That's In Me haar eerste young adult roman. Dit boek is nu in het Nederlands vertaald: Wat ik weet.

Ik heb het boek gelezen voor 'Een perfecte dag voor literatuur' van NotJustAnyBook en ben erg blij dat ik voor deze roman heb gekozen. Lieflijk, rauw, puur met een mooi, iets te zoet, einde.

Lees hier wat andere meelezers van het boek vonden.

Wishlist boeken

Ik kom op verschillende plekken zoveel tips en verhalen tegen over boeken waarvan ik denk: o, die wil ik ook lezen, en die ook, en die ook... En als ik dan in de bieb sta of in de winkel weet ik niet meer (precies) welke schrijver het was of hoe het boek heette. Vandaar: mijn wishlist!

Een wensenlijst van boeken:
* waar ik veel positiefs over heb gelezen/gehoord;
* die ik graag wil 'hebben';
* die ik MOET lezen.
Benieuwd hoe groot de lijst wordt :-).

Wishlist:
(op alfabetische volgorde, vetgedrukt = de nieuw toegevoegde boeken)

* Backman, Fredrik - Een man die Ove heet
* Brockmole, Jessica - Brieven van Skye (30/08/2013 gekregen van Dettie van Leestafel.info, joepie!)
* Child, Lee - Ga nooit terug (de nieuwste Jack Reacher)
* Daanen, Peter - De laatste stomme zondaar
* Davidsen, Leif - alle ongelezen boeken
* Eggers, Dave - De cirkel 
* Jahn, Ryan David - De gloed van geweld
* Jonasson, Jonas - De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje
* Hollander, Ellen den - Noodtoestand
* Maynard, Joyce - Mijn zusje
* Olde Heuvelt, Thomas - Hex
* Rowling, JR - Een goede raad (gekocht in september 2013)
* Sansom, CJ - Mist over Londen

Een doorn in het oog - Julie Hastrup

Dit boek is, getuige de tekst op de cover ('een Rebekka Holm-thriller') het eerste deel in een serie. Hierin wordt de hoofdpersoon, politievrouw Rebekka Holm, geïntroduceerd. In Denemarken, het thuisland van de auteur, zijn inmiddels drie boeken in de razend populaire serie verschenen.

Rebekka Holm woont in Kopenhagen en is rechercheur bij de Nationale Recherche. Zij wordt tot haar schrik naar haar geboorteplaats Ringkøbing gestuurd om te assisteren bij de moord op een jonge vrouw. Uitgerekend de plek waar ze nooit meer naar terug wilde vanwege een gebeurtenis uit haar jeugd.

Wie heeft de 22-jarige Anna vermoord? Verdachten zijn er genoeg, maar het kost Rebekka en het plaatselijke politieteam heel wat hoofdbrekens voordat de moordenaar gevonden wordt.

Een doorn in het oog is een goede politieroman met een goed opgebouwd plot. Het is geen hoogvlieger, maar leest plezierig weg. Het verhaal verloopt logisch van de ene verdachte naar de volgende en er is ruimte voor zijsporen naar het privé-verhaal van Rebekka. Het wordt nergens een echte nagelbijter, maar ik heb me er prima mee vermaakt. Een beetje te veel melodrama, zeker op het eind, maar dat is de debutant vergeven.
Op de cover staat: Voor de lezers van Lars Kepler en Camilla Läckberg. De boeken van Kepler heb ik nog ongelezen in de kast staan, dus daarover kan ik niet oordelen. Maar de vergelijking met de boeken van Camilla Läckberg kan ik wel begrijpen, hoewel ik die wel spannender vindt.

Inmiddels is het tweede boek van Julie Hastrup in het Nederlands vertaald: De blinde vlek.

IJstijd - Maartje Wortel

IJstijd is de tijd dat alles bevroren en stil is; er gebeurt niets aan de oppervlakte maar de krachten onder de bevroren laag zijn krachtig genoeg om landschappen voorgoed te veranderen. Dat geldt ook in overdrachtelijke zin voor hoofdpersoon James Dillard, wanneer zijn laissez-faire leven veranderd wanneer hij gevraagd wordt een boek te schrijven en zijn vriendin hem later verlaat. Zijn die krachten groot genoeg om zijn mentale landschap te veranderen?

Nu ik het boek een paar dagen uit heb, ben ik er nog steeds enigszins ambivalent over. Aan de ene kant boeide het verhaal me door de intensiteit en de gedragingen van James Dillard, de hoofdpersoon. Aan de andere kant vond ik het haast onverteerbaar hoe hij zo compleet doelloos en apathisch zijn leven leidt. Het boek riep veel verschillende emoties bij mij op en dat vind ik knap, want meestal kun je of helemaal meegaan met een hoofdpersoon of heb je een hekel aan dat karakter. James Dillard wilde ik knuffelen en door elkaar schudden tegelijk. Aversie, medelijden, ongeduld, sympathie; alles borrelde naar boven.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de dieper liggende lagen van het boek die nauwelijks aangestipt worden maar een wezenlijk deel uitmaken van James Dillard en hem gemaakt hebben zoals hij is: iemand die zich niet laat raken uit angst om alles weer kwijt te raken.

Ik heb het boek gelezen voor 'Een perfecte dag voor literatuur' en ik heb er absoluut geen spijt van. Juist omdat het boek zoveel verschillende emoties bij mij opriep, maakte dat ik het boek met veel genoegen heb uitgelezen. Het symbolische eind van het boek en de betekenis daarvan vond ik heel treffend en geeft hoop voor de toekomst van James Dillard. Zonder dat einde had ik het een droevig en leeg boek gevonden, nu sloeg ik het gerustgesteld dicht. Maar het ambivalente gevoel waar ik eerder over sprak bleef wel overeind.

Maartje Wortel (1982) is geboren in Eemnes en volgde de opleiding Beeld en Taal aan de Rietveld Academie. Zij debuteerde in 2009 met de verhalenbundel 'Dit is jouw huis', waarvoor zij in 2010 de tweejaarlijkse Anton Wachterprijs ontving. Na 'Half mens', dat in 2011 verscheen, heeft ze met 'IJstijd' haar tweede roman geschreven. Daarnaast schrijft ze columns en korte verhalen.

De dood van de nachtegaal - Kaaberbol en Friss

De Deense schrijfsters Lene Kaaberbøl (1960) en Agnete Friis (1974) hebben zich als duo bewezen met hun boeken De jongen in de koffer en Een stille dood, de eerste twee delen in de Nina Borg-serie. Van origine zijn beiden zeer succesvolle kinderboekenschrijvers; als duo hebben ze inmiddels de thrillerwereld veroverd. De dood van de nachtegaal is het derde boek met Nina Borg in de hoofdrol.

Jaloezie is een van de zeven hoofdzonden. Daarvan getuigt het sprookje waarmee De dood van de nachtegaal begint. Een sprookje is het leven van de jonge zusjes Oxana en Olga op het platteland van Oekraïne tijdens de strenge winter van 1934-1935 allerminst. Het is bitterkoud en het volk zucht onder het juk van het Stalin-regime.

Het verhaal ontvouwt zich langzaam met afwisselend beschrijvingen van de lotgevallen van Oxana en Olga in die strenge winter en het heden, waarin verpleegkundige Nina Borg de zorg heeft voor het 8-jarige vluchtelingetje Katerina. Het meisje is na de moord op haar vader, die als journalist op gespannen voet stond met de gevestigde orde in Oekraïne, samen met haar moeder Natasha naar Denemarken gevlucht. Na een korte periode van rust slaat het noodlot opnieuw toe en belandt Natasha achter de tralies en haar dochtertje in een opvangcentrum. Wanneer schimmige figuren uit haar vaderland proberen het kind te ontvoeren, gaat Nina, die zich verantwoordelijk voelt voor Katerina, de strijd met hen aan. Natasha ontsnapt en heeft maar één doel voor ogen: haar dochtertje redden. Vriend en vijand moet daarvoor wijken.

Oekraïne heeft zich eerder deze eeuw met de Oranje-revolutie geprobeerd te ontworstelen uit de ijzeren greep van Rusland. De politieke situatie is tot op heden instabiel; de tv-beelden van de afgelopen tijd doen daar op indringende wijze verslag van. Kaaberbøl en Friis hebben deze politieke realiteit als achtergrond gebruikt voor een boeiende, geloofwaardige thriller.

De dood van de nachtegaal is het derde boek in de Nina Borg-reeks, maar is goed zelfstandig te lezen. Heden en verleden vloeien als twee afzonderlijke stromen van dezelfde bron op het eind naadloos en dramatisch in elkaar over. De hoofdpersonen zijn sterk neergezet en je begrijpt Natasha zo goed wanneer zij zich blind voor alles maar op één ding richt: het redden van haar kind.

Het boek leest als een trein door de soepele schrijfstijl en de interessante perspectiefwisselingen. En de ingenieuze plot maakt het boek helemaal af.


(recensie geschreven voor www.crimezone.nl)

Verslag: Twee zomers - Michael Berg

Michael Berg (1956) is een Nederlandse auteur die sinds 2004 in Frankrijk woont; het land waar hij ook zijn thrillers situeert. Daarvoor werkte hij bijna 25 jaar bij de publieke omroep. Twee zomers (2008) is zijn debuut, met radiojournaliste Chantal Zwart als protagonist. Ook in zijn latere boeken is zij de hoofdpersoon.

'Twee zomers' vertelt het verhaal van radiojournaliste Chantal Zwart. Zij is na een ongelukkige verhouding met haar baas uit Parijs vertrokken en is nu werkzaam bij een regionale zender in Limoges. In het nabijgelegen dorpje Monteil koopt zij een vervallen huis en begint aan de renovatie. Tegelijkertijd maken we in aparte, cursief gedrukte hoofdstukken, kennis met de 17-jarige Christine bij wie de hormonen door het lijf gieren. Zij woont begin jaren 80 van de vorige eeuw in Monteil maar is het leven in een klein dorp spuugzat. Tijdens het jaarlijkse dorpsfeest verdwijnt ze spoorloos, haar ouders en dorpsgenoten in ontreddering achterland.

Dan doet Chantal bij renovatiewerkzaamheden aan haar huis een schokkende ontdekking.

'Twee zomers' is een goed in elkaar zittende, boeiende thriller. Met een radiojournaliste als hoofdpersoon heeft de auteur een interessante invalshoek gekozen voor het oplossen van misdaden. Nu eens niet de zoveelste gefrustreerde politieman of in het nauw gedreven slachtoffer, maar een leuke, pittige tante die zich niet de kaas van het brood laat eten maar ook geen haaibaai is die het altijd beter weet. Ook de bijfiguren zijn goed neergezet, hoewel ze alleen dienen als couleur locale. In een recent interview vraagt Michael Berg aan lezers wanneer zij een thriller geslaagd vinden. Ik vind 'Twee zomers' dat predicaat verdienen omdat het verhaal soepel leest, interessant is en de aandacht weet vast te houden. Je weet al redelijk vlug welke kant het uitgaat, en ik vind het knap van de auteur dat hij de lezer dan toch aan het boek gekluisterd kan houden.