Gedane zaken - Amanda Hodgkinson

Amanda Hodgkinson verraste in 2012 met haar debuut: Britannia Road 22. Het boek kreeg alom lovende recensies en werd een internationale bestseller. Met 'Gedane zaken' verschijnt haar tweede boek. Ze woont met haar man en twee dochters in Frankrijk, waar ze inmiddels aan haar derde roman werkt.

Gedane zaken nemen geen keer' luidt het gezegde waar de titel van dit boek naar verwijst. En dat is dan ook het leitmotiv van de zusjes Marsh aan het begin van de Eerste Wereldoorlog. De jonge Vivian en Nellie wonen met hun oudere zus Rose in een klein huisje op het platteland van East Anglia, vlak bij een grote rivier, die een grote rol in hun leven speelt. Wanneer Rose aan tuberculose overlijdt, moeten Vivian en Nellie het samen zien te rooien. Met vallen en opstaan, liefdes, verliezen en geheimen leven ze hun leven tot ze op hoge leeftijd terugkeren naar waar het verhaal eens begon. De cirkel is rond.Gedane zaken is, na haar zeer goed ontvangen debuut Britannia Road 22, de tweede roman van Amanda Hodgkinson. En hoewel de intensiteit van het debuut hier niet wordt geëvenaard, geeft ze met Gedane zaken een prachtig tijdsbeeld van het leven in de eerste helft van de vorige eeuw en dan met name de maatschappelijke verhoudingen (of liever gezegd: beperkingen) waar vooral vrouwen mee te maken hadden.

De auteur heeft veel research gedaan naar de beschreven periode en dat merk je. Ze schetst mooie, krachtige, levensechte hoofdpersonen tegen de achtergrond van een onrustige tijdsgeest. Het verhaal loopt soepel door de jaren heen waarbij thema's als moederschap en verlies in al hun facetten goed uitgewerkt worden. Ook de omgeving en de sociale context komen goed naar voren.

Gedane zaken nemen geen keer en dus kunnen wij, net als Nellie en Vivian, maar het beste vooruit blijven kijken. En hopen dat niet al onze geheimen aan het licht komen.

Afwassingen - Patrick deWitt

Patrick deWitt (1975) is geboren in Canada maar woont in Portland, Oregon. Hij heeft tot nu toe twee boeken geschreven, waarvan het tweede, De gebroeders Sisters, in 2012 in Nederlandse vertaling is uitgegeven en zowel op Crimezone.nl als in de Detective- en Thrillergids van Vrij Nederland bekroond werd met vier sterren. Met Afwassingen is nu ook zijn debuutroman in het Nederlands verschenen.

Het is een prachtige, absurdistische en bij vlagen briljante 'roman'. Maar – en daar zit hem de crux – dit is geen 'thriller'. En daar dit boek als thriller is aangeboden, bemoeilijkt dat enigszins het schrijven van een recensie voor Crimezone. Echter, het boek zonder meer terzijde schuiven omdat het geen thriller is, doet groot onrecht aan dit debuut. Vandaar toch deze recensie.

De naamloze jij-figuur is een lapzwans, een dronkelap en drugsgebruiker die als barman in een louche bar werkt. Door zijn ogen maakt de lezer kennis met andere losers die de bar bevolken en met wie hij een wankele verstandhouding opbouwt die voornamelijk is gebaseerd op het verstrekken van gratis drankjes. Scherpe observaties, die worden neergezet als korte aantekeningen voor een te schrijven roman, geven een triest beeld van een triest leven. Pas wanneer zijn vrouw hem heeft verlaten, vallen de schellen van zijn ogen en probeert hij zijn leven weer op orde te krijgen.

Patrick deWitt mengt zwarte humor met absurdistische taferelen en een stel hoogst onvoorstelbare hoofdpersonen. Fascinatie en ergernis wisselen elkaar af wanneer je leest over de doelloze zuippartijen en de naargeestige omstandigheden van de bezoekers van de bar. En soms gaat deWitt over de top – bijvoorbeeld bij de beschrijving van een gangbang met een paar prostitués – maar je hoopt ook van harte dat de verteller zijn leven weer op orde krijgt. Lukt dat? Kan hij zichzelf 'afwassen'?

Afwassingen is een vreemd maar aantrekkelijk boek. Het is deels autobiografisch, maar in een interview geeft de schrijver aan niet in detail te willen treden over welk deel dat is. Op de achterflap wordt het boek "een pastiche van een roman" genoemd. En net als de hoofdpersoon het woord 'afwassingen' moest opzoeken in het woordenboek, heb ik het woord 'pastiche' opgezocht. En dat is precies wat deze roman in geslaagde vorm is.

(recensie geschreven voor crimezone.nl)

New beginnings....

Deze tekst en dit plaatje kreeg ik op facebook doorgestuurd door een kennis en is wat mij betreft helemaal waar. Ik verlies mijn baan vanwege een reorganisatie en ben vanaf 1 februari a.s. klaar met werken. Er is nog een ruime opzegtermijn van drie maanden, dus officieel is het per 1 mei afgelopen. Raar, na 14 jaar! En de manier waarop een en ander is gegaan is inderdaad een 'painful ending'. Wat dat betreft mag de werkgever nog wel wat coaching en training krijgen en wat meer empathie opbrengen voor vertrekkende werknemers.....

Maar er is ook een nieuw begin! Een nieuw begin die ik zonder deze painful ending wellicht nooit had gezien of gevonden. Ik moest natuurlijk heel hard gaan nadenken hoe de toekomst eruit zou moeten gaan zien en ik heb een hele leuke nieuwe carrière gevonden: voice over oftewel stemacteur. De cursus die ik daarvoor volg is ontzettend leuk en geeft moed en inspiratie om met vertrouwen de toekomst tegemoet te zien.

Ik streef naar een mix van werk: secretaresse omdat ik het vak leuk vindt en er brood op de plank moet komen en stemacteur omdat ik dat vak ook leuk vindt en ik hoop dat dit ook brood op de plank oplevert. Van twee walletjes eten....... soms een heel leuk idee.

Op naar de toekomst!



Nachtmerries - Sharon Bolton

Sharon Bolton is, mede doordat zij opgroeide vlakbij de plaats waar in de jaren zestig van de vorige eeuw de ‘Moors Murderers’ hun slag sloegen, en door de angst die werd gezaaid door de Yorkhire Ripper, gefascineerd geraakt door misdaad. Ze gaat uit van het ‘worst-case’ scenario bij het bedenken van haar plots, wat heeft geleid tot haar vier eerdere thrillers, die allen zeer goed gewaardeerd werden. Nachtmerries is haar vijfde thriller.

Op het universiteitsterrein van Cambridge vindt een hoog aantal sinistere zelfmoorden plaats. Veel slachtoffers blijken vlak voor de daad nachtmerries te hebben gehad. Wanneer politievrouw Lacey Flint door rechercheur Mark Joesbury (waarmee ze eerder heeft samengewerkt en een mistige geschiedenis deelt) wordt gevraagd om in Cambridge undercover de oren en ogen van de politie te zijn, terwijl geprobeerd wordt te achterhalen wat er aan de hand is, hapt ze graag toe. Dit is een kolfje naar haar hand. Maar hoe langer ze op de campus verblijft, hoe meer ze tegen alle orders in toch betrokken raakt bij de zaak. Samen met psychiater Evi Oliver wroet ze in de summiere aanwijzingen. Dan begint ze zelf last van nachtmerries te krijgen, die haar diepste angsten blootleggen. Is zij het volgende slachtoffer? En zo ja, slachtoffer waarvan?

Sharon Bolton is voor mij een nieuwe auteur, terwijl Nachtmerries haar vijfde boek is. Een geliefd schrijfster die over het algemeen uitstekende recensies krijgt. Een aanbeveling van Tess Gerritsen op de cover, die zegt: ‘Als je één thriller leest dit jaar, zorg dan dat het deze is’. Dat was voor mij de trigger om te reageren toen door Not Just Any Book pre-readers werd gevraagd voor Nachtmerries.

Het verhaal begint ijzersterk met een als proloog vermomde epiloog waarbij Lacey op het punt staat zichzelf te pletter te gooien. Hoe is Lacey in vredesnaam in die positie gekomen?  In korte, vlot lopende hoofdstukken met veel perspectiefwisseling wordt langzamerhand duidelijk wat de achtergrond is van de zelfmoorden. De spanning loopt hierbij steeds verder op, maar het verhaal mist het raffinement, de subtiliteit, die het kenmerk is van een thriller van de bovenste plank, wat ik met zo’n aanbeveling van Tess Gerritsen toch wel verwachtte. De hoofdpersonen hebben al een voorgeschiedenis in de eerdere boeken van Bolton. Ik ken die boeken niet en de hiaten worden niet goed ingevuld. Daardoor bleven de personages voor mij vrij vlak en missen ze diepgang. Neem bijvoorbeeld Joesbury, die vooral overkomt als een volwassen puber die hunkert naar Lacey en niet als een geharde politieman die de leider is van een belangrijk onderzoek.

Daar staat tegenover dat Nachtmerries spannend is met een solide plot en een interessante en boeiende setting. De nachtmerries werden zeer beeldend beschreven. Het boek leest door de soepele schrijfstijl aangenaam vlot weg en lokt mij zeker naar een verdere kennismaking met Sharon Bolton. Maar is dit de thriller die je gelezen moet hebben dit jaar? Nee, dat predicaat vind ik te veel eer.

(Gelezen als preread voor NotJustAnyBook)

Enjoy the little things in life.....

Het is zo gemakkelijk om aan het einde van een jaar, wanneer je geneigd bent terug te kijken, alleen de problemen te zien, de dingen die niet zo lekker liepen of de ruzie die je met iemand hebt gehad. Maar hoe zit het met die andere, veel leukere dingen, die je je graag wilt herinneren? Ik heb eens iets gezien over een pot die je kunt vullen met briefjes waar je alles op schrijft wat je leuk hebt gevonden en dat je aan het eind van het jaar die pot omkeert en de briefjes gaat lezen. Zodat je je weer die prachtige dag herinnert, of dat onverwachte bezoek van een vriendin die je al een tijdje niet hebt gezien, of dat boeket bloemen dat je voor jezelf hebt gekocht omdat je trots was op jezelf.

Dit stukje blog wordt mijn virtuele pot met positieve berichten. Hij zal niet elke dag gevuld worden, maar ik hoop dat er op 31 december 2014 een aantal hele mooie herinneringen uit zullen komen.

15 januari
Vanavond zijn we naar het concert van De Dijk met Sinfonietta geweest! Erg goed, erg mooi, alleen het geluid had iets beter van kwaliteit mogen zijn. Maar dat lag volledig aan de zaal en niet aan de artiesten.
We hebben genoten - en natuurlijk gelijk de CD besteld die van de concertreeks gemaakt wordt :-).


7 januari
Sinds een tijdje heb ik steeds meer de neiging om lekkere baksels te gaan maken, als in: koekjes, cakes e.d. Maar er komt nog weinig uit mijn handen vanwege tijdgebrek en inspiratiegebrek. Nu was ik afgelopen week in de bieb en daar zag ik een boek waarbij het water me gelijk in de mond liep: 1001 cupcakes koekjes en andere zoete zonden. Hmmmmmm, maar dit is geen boek om te lenen maar om te hebben :-). Dus gelijk op de site van het dikke blauwe mannetje gekeken en daar werd hij 2ehands aangeboden voor een aantrekkelijk prijsje. Dus besteld en gisteren kwam hij binnen! Mooi! Lekkere dingen! Ik denk dat ik dit weekend maar eens 'los' ga met meel, boter, eieren en de oven....

1 januari
Een dag met een sterretje. Het jaar begint gelijk goed. Een prachtige dag, zon en lekker fris. We hebben een wandeling gemaakt door het mooie Lockhorsterbos en daarna zijn we via de Arkemheenpolder naar de camping gereden. 2 hazen zien spelen, heel veel ganzen en andere vogels die aan het foerageren waren en een prachtig uitkijkje over de Eem.
Op de camping was alles in orde; de caravan was kurkdroog en stond er goed bij.
Een heerlijk begin van het nieuwe jaar!

Nieuw leesvoer (januari 2014)

Ondanks mijn besluit om geen boeken te kopen dit jaar, komen ze toch wel via andere weg binnen :-). Dat sterkt mijn besluit alleen maar - anders wordt de nog te lezen stapel nog hoger! Welke boeken ik deze maand heb gekregen:
 

Koortsmeisje - Elisabeth Östnäs
Zweden, begin twintigste eeuw. Op een warme septemberdag struint een jonge vrouw, genaamd Luna, verdwaasd door haar huis. Haar vaders levensloze lichaam ligt naast dat van een vrouw. Op verdenking van moord wordt Luna gearresteerd en gevangengezet. Het deert haar ogenschijnlijk niets. Wie is deze verwarde en koelbloedige jongedame, die mogelijk een dubbele moord op haar geweten heeft? Hoe was haar relatie met haar vader en wie is de onbekende vrouw? Maar bovenal: wat is de waarheid achter hun dood? Luna sleept de lezer mee in haar wereld vol koortsachtige, labyrintische denkbeelden. Tot aan de zinderende ontknoping blijft het ware verhaal in mysteriën gehuld.
(ongecorrigeerd leesexemplaar ter recensie voor crimezone.nl. Verschijnt 21-03-2014)

De dood van de nachtegaal - Lene Kaaberdol & Agnete Friis
De dood van de nachtegaal is het derde, onafhankelijk te lezen boek met Nina Borg in de hoofdrol. Natasha, een jonge Oekraïense vrouw, wordt veroordeeld voor de moord op haar Deense verloofde. Hoewel het bewijs overtuigend lijkt, kan Nina Borg maar moeilijk geloven dat Natasha schuldig is.
Nina gaat op onderzoek uit en vindt steeds meer vragen zonder antwoorden: waarom moest Natasha’s verloofde sterven? Wie probeert haar achtjarige dochter te ontvoeren? De raadsels stapelen zich op en voeren Nina terug naar een bloedig verleden in een Oekraïens dorp ten tijde van Stalin.
(recensieboek voor crimezone.nl)


Gedane zaken - Amanda Hodgkinson
1919: Rose, Nellie en Vivian Marsh wonen in een klein armoedig huisje aan de rand van de rivier in het landelijke East Anglia. Door de overstroming van de rivier en de komst van ene Joe Ferrier verandert hun leven voorgoed.
1939: De twintigjarige Birdie Farr werkt in een pub in Londen. Als ze erachter komt dat ze zwanger is, vraagt ze wanhopig haar moeder Nellie om hulp. Die stuurt haar naar haar tante Vivian, en samen regelen zij een adoptie voor Birdie s dochter.
Wanneer Birdie later trouwt met Charles en een zoontje krijgt, gaat ze op zoek naar het meisje dat ze heeft afgestaan.
Haar zoektocht heeft grote consequenties voor haar familie en de mensen van wie ze houdt.

Gedane zaken is een hartverscheurende roman over moederschap, adoptie en het leven van vrouwen op het Engelse platteland in de vorige eeuw.
(recensieboek voor Leesclub Orlando)








IJstijd - Maartje Wortel
James Dillard laat het leven over zich heen komen. Hij woont in hotels, bestelt Franse kazen en dure wijnen en gaat soms met een meisje naar bed. Maar met Marie is het anders. Voor het eerst heeft hij het idee dat er echt iets van hem gevraagd wordt. Tussen James en Marie ontwikkelt zich een uitzonderlijke liefde. Op een klein Zweeds eiland gaat het toch mis: waar James houvast vindt, zakt Marie steeds verder weg in haar zelfverkozen isolement. Niet veel later krijgt James telefoon. Monica, redacteur van een literaire uitgeverij, heeft een verzoek. Of James een boek wil schrijven. Hij stemt toe, in de hoop eindelijk verlost te worden van zijn verdriet, door opnieuw iemand te worden.
IJstijd is een geestige, ontroerende en slimme roman over de liefde, over literatuur en over identiteit. Bepaal jij wie je bent, of word je gedefinieerd door de omstandigheden?
(recensieboek voor 'Een perfecte dag voor literatuur' van NotJustAnyBook)

De drie levens van Tomomi Ishikawa - Ben Constable

Ben Constable (1968) is in Engeland geboren en opgegroeid en heeft enige jaren in Frankrijk gewoond. Hij belandde na zijn schooltijd in de muziekindustrie waar hij met veel plezier muziek maakte en produceerde. In die tijd begon hij ook korte verhalen te schrijven, wat opmerkelijk is aangezien hij door het vele spijbelen in zijn jeugd als praktisch analfabeet van school kwam. Nadat hij er in 2002 achter was gekomen dat hij dyslectisch was, is hij terug naar school gegaan waar speciale programma's werden aangeboden voor mensen met leerproblemen. En hij is blijven schrijven. Zijn speciale dank gaat uit naar de schrijver Moy McCrory die hem heeft aangemoedigd en geïnspireerd.

Zelden heb ik zo'n intrigerend boek gelezen als 'De drie levens van Tomomi Ishikawa'. Wat is reëel, wat is fictie? Wat is waarheid en wat is leugen? Waar begint de werkelijkheid en eindigt de fantasie? Ben Constable kluistert de lezer aan zijn boek met zijn magische vertellingen. Geholpen door zijn denkbeeldige kat, genaamd Kat, die hem in al zijn cruciale momenten bijstaat, ondergaat de hoofdpersoon de grillige speurtocht van Parijs naar New York en terug, die zijn vriendin Tomomi Ishikawa voor hem heeft achtergelaten op het moment dat ze zelfmoord pleegt. Wie was Tomomi Ishikawa eigenlijk? Welk spelletje speelt ze met Ben? Is hij slachtoffer of held?

Ik vond 'De drie levens van Tomomi Ishikawa' een geraffineerd, verfrissend, maar ook verwarrend boek. De prachtige schrijfstijl met korte, heldere zinnen die worden afgewisseld met filosofische beschouwingen, en de fascinerende inhoud laten je niet meer los wanneer je je eenmaal in de avonturen van Ben Constable hebt gestort.

Het komt niet vaak voor dat een auteur zichzelf als hoofdpersoon midden in het verhaal positioneert. Dat verhoogde het bevreemdende en soms ook beklemmende gevoel dat mij af en toe bekroop en die de vragen uit het begin van deze recensie opriepen: wat is waarheid en wat is fictie? Wat mij betreft een zeer geslaagd debuut. Constable is bezig met zijn tweede boek. Wat mij betref mag die heel gauw komen!

(Wat me wel stoorde was de af en toe slordige redactie waardoor soms hele woorden misten in een zin. Dan haperde het leesgenot eventjes, maar gelukkig wist Constable me gauw weer bij de les te krijgen.)

(Dit boek is gelezen in het kader van 'Een perfecte dag voor literatuur', een initiatief van Not Just Any Book. Hier kun je lezen wat andere lezers van het boek vonden.)