Zojuist in het journaal gehoord dat Selexyz uitstel van betaling heeft aangevraagd. Het zat er al een tijdje aan te komen, maar toch hoop je dat het mee zal vallen. Dus niet! Selexyz staat bekend om zijn prachtige winkels, waaronder o.a. de hele bekende Selexyz Dominicanen in Maastricht; mooiste boekenwinkel van Nederland, die is gevestigd in de 700 jaar oude Dominicanenkerk.
Ik ben benieuwd of ze het toch nog op de een of andere manier gaan redden, door bijvoorbeeld in investeerder aan te kunnen trekken. En anders gaan er een paar prachtige boekenzaken verloren.....
22 maart 2012
9 maart 2012
Recensie: Tweestrijd - Linda Jansma
Mishandeling is (gelukkig) een ver van
mijn bed show voor mij en daarom was het in eerste instantie ook
moeilijk om me in te leven in Hanna, hoofdpersoon in 'Tweestrijd'.
Als je geslagen wordt, ga je toch weg? Maar gaandeweg kruipt ze in je
huid en strijden gevoelens van boosheid, afschuw en medelijden om het
hardst om voorrang. Hoe kan het gebeuren dat een intelligente, hard
werkende jonge vrouw zich zo laat behandelen door haar man? Dat is
denk ik de grote vraag waarmee veel vrouwen (en ook mannen!)
worstelen die in dezelfde positie als Hanna verkeren.
Langzaam maar zeker wordt je
zelfstandigheid en je persoonlijkheid van je afgenomen. Je raakt in
een isolement waarbij het normaal wordt gevonden om mishandeld te
worden of waarbij de mishandelde geen enkele uitweg ziet omdat er
geen vangnet (meer) is. Wanneer is de maat vol?
Sonja is de nieuwe overbuurvrouw van
Hanna en werkzaam bij de politie. Een pittige tante die zich de kaas
niet van het brood laat eten. Kortom; de totale tegenpool van Hanna.
Wanneer ze merkt dat Hanna mishandeld wordt, kan ze het niet laten
zich ermee te bemoeien en zet daarmee een hele reeks van schokkende
gebeurtenissen in werking.
Doordat boek afwisselend vanuit het
perspectief van Hanna en van Sonja wordt verteld, kan de lezer af en
toe even op adem komen en zich losscheuren uit de misère van Hanna
en zich vastklampen aan de aardse nuchterheid van Sonja. Even niet
die heftige emoties waardoor je je af en toe gemangeld voelt. Al
lezende rijzen er steeds meer vragen: wie bezoekt Hanna tijdens haar
bijna dagelijkse ritjes naar een begraafplaats? Waar komt de hanger
vandaan die ze kado heeft gekregen van haar man Axel? Wat is ze Axel
verschuldigd, waardoor ze zich zo door hem laat aftuigen maar toch
bij hem blijft? Is dat liefde of speelt er nog meer? Nagelbijtend
bereik je tenslotte de onverwachte en zeer knap geconstrueerde,
huiveringwekkende finale.
Linda Jansma (1967) debuteerde in
december 2010 ijzersterk met 'Caleidoscoop'. Met het manuscript
van'Tweestrijd' won ze in 2009 een manuscriptenwedstrijd en deze is
nu gelukkig omgevormd tot een prachtig en indrukwekkend boek waarmee
ze haar naam als schrijfster van uitzonderlijk goede thrillers voor
eens en altijd vestigt. Ze bewijst hiermee geen eendagsvlieg te zijn,
maar tot de top van de Nederlandse thrillerauteurs te behoren. Over
het thema huiselijk geweld heeft Linda gedegen onderzoek gedaan en
onder andere gesproken met een aantal slachtoffers en een dader. Die
expertise, gevoegd bij haar heldere en vlotte taalgebruik en
schrijfstijl, maakt van 'Tweestrijd' een boek dat je gelezen moet
hebben om jezelf daarna de vraag te stellen: wat zou ik doen wanneer
mijn buurvrouw bont en blauw geslagen voor mijn deur staat?
25 februari 2012
Pannenkoekenwandeling Holten (15 km), 25-02-2012
Zaterdag 25 februari: het mooiste wandelweer dat je je maar kunt denken. Niet te koud, niet te warm, droog met af en toe een klein zonnetje. Vandaag zijn we naar Holten gegaan waar door de organisatie een pannenkoenentocht is uitgezet. Vraag me niet waar dat op slaat, want ik heb geen pannenkoek gezien :-).
Wat we wel hebben gezien is de prachtige omgeving van de Sallandse Heuvelrug. Direct buiten Holten begint het al; met een mooie glooiing liepen we zo het bos in. De route slingerde zich van het ene mooie pad naar het andere mooie uitzicht. Na 5,5 km was de rustplaats ingericht. Keurig verzorgd, met een half open tent, stoeltjes, koffie en thee etc. Er was zelfs een mobiel toilet! Maar daar hebben we geen gebruik van gemaakt; ik vind het dan toch prettiger om een verscholen plekje in de vrije natuur op te zoeken ;-). Op een gegeven moment kwamen we bij een schitterend heideveld aan met pittige hoogteverschillen en de daarbij behorende prachtige vergezichten. Daar hebben we geweldig van genoten! En ik denk dat op het moment dat de heide bloeit het daar helemaal geweldig mooi moet zijn.
Na een tweede rust (op dezelfde plek als de eerste; we werden er met een grote slinger naar teruggeleid) was het tijd om de weg richting Holten weer op te gaan. Na een krappe 4 uur wandelen kwamen we weer terug op de plek waar we waren gestart.
Complimenten aan de organisatie; het was perfect geregeld allemaal. Heel erg bedankt voor een mooie dag (maar waar die pannenkoeken toch gebleven zijn.......).
20 februari 2012
Laat de mensen maar kletsen...
Ter inspiratie.....
Op een dag gingen vader en zijn zoon op reis. Vader gaf er zelf de voorkeur aan te lopen en zette zijn zoon op de rug van de ezel. Zo gingen zij op weg tot zij een paar mensen tegenkwamen die zeiden: 'Zie daar de wereld op zijn kop. De jeugd heeft geen respect meer voor de ouderdom. Die gezonde jongen rijdt op een ezel, terwijl zijn arme, vermoeide vader nauwelijks vooruit komt.'
Toen de jongen dit hoorde stond hem het schaamrood op de kaken. Hij stapte af en stond erop dat zijn vader verder zou rijden. Zo liepen ze voort, vader op de ezel en de jongen te voet. Even later kwamen ze weer mensen tegen die zeiden: 'Moet je dat zien! Wat een ontaarde vader, die zelf lekker op de ezel zit en zijn kind laat lopen.'
Na dit verwijt draaide de vader zich naar zijn zoon en zei: 'Kom, dan zullen we samen op de ezel rijden.' Zo vervolgden ze hun weg, tot zij mensen tegenkwamen die zeiden: 'Kijk, dat arme beest! Zijn rug zakt door onder het gewicht van hen beiden, wat een dierenbeulen!'
Daarop zei vader tot zijn zoon: 'Laten we afstappen. Het is beter dat we allebei te voet gaan, dan kan niemand ons nog verwijten maken.' Zo liepen ze verder achter hun ezel. Tot een stel voorbijgangers wederom commentaar leverde: 'Zie wat voor dwazen er op de wereld zijn. Ze lopen in de brandende zon en geen van beiden denkt eraan op de ezel te gaan zitten.'
Vader draaide zich om naar zijn zoon en zei: 'Je hebt het gezien, mijn zoon. Hoe je je ook gedraagt, op- en aanmerkingen zullen er altijd zijn in overvloed. Volg daarom altijd wat je eigen hart je ingeeft.'
Verhaal toegeschreven aan Aesopus (zesde eeuw voor Christus).
Op een dag gingen vader en zijn zoon op reis. Vader gaf er zelf de voorkeur aan te lopen en zette zijn zoon op de rug van de ezel. Zo gingen zij op weg tot zij een paar mensen tegenkwamen die zeiden: 'Zie daar de wereld op zijn kop. De jeugd heeft geen respect meer voor de ouderdom. Die gezonde jongen rijdt op een ezel, terwijl zijn arme, vermoeide vader nauwelijks vooruit komt.'
Toen de jongen dit hoorde stond hem het schaamrood op de kaken. Hij stapte af en stond erop dat zijn vader verder zou rijden. Zo liepen ze voort, vader op de ezel en de jongen te voet. Even later kwamen ze weer mensen tegen die zeiden: 'Moet je dat zien! Wat een ontaarde vader, die zelf lekker op de ezel zit en zijn kind laat lopen.'
Na dit verwijt draaide de vader zich naar zijn zoon en zei: 'Kom, dan zullen we samen op de ezel rijden.' Zo vervolgden ze hun weg, tot zij mensen tegenkwamen die zeiden: 'Kijk, dat arme beest! Zijn rug zakt door onder het gewicht van hen beiden, wat een dierenbeulen!'
Daarop zei vader tot zijn zoon: 'Laten we afstappen. Het is beter dat we allebei te voet gaan, dan kan niemand ons nog verwijten maken.' Zo liepen ze verder achter hun ezel. Tot een stel voorbijgangers wederom commentaar leverde: 'Zie wat voor dwazen er op de wereld zijn. Ze lopen in de brandende zon en geen van beiden denkt eraan op de ezel te gaan zitten.'
Vader draaide zich om naar zijn zoon en zei: 'Je hebt het gezien, mijn zoon. Hoe je je ook gedraagt, op- en aanmerkingen zullen er altijd zijn in overvloed. Volg daarom altijd wat je eigen hart je ingeeft.'
Verhaal toegeschreven aan Aesopus (zesde eeuw voor Christus).
19 februari 2012
Winterwandeling Zeist (15 km), 18-02-2012
We hebben dit jaar voor het eerst weer eens tijd gehad c.q. genomen om een heerlijke wandeling te maken. Via het wandelprogramma van de SGWB (Sticht Gooise Wandelsport Bond) zijn we terechtgekomen in de prachtige bossen van de Utrechtse Heuvelrug rond Zeist.
Het weer was prima voor een wandeltocht; hoewel zwaarbewolkt wel droog en met 10 graden niet te warm en niet te koud. Fleecejack aan, rugzak om met extra water en een regenjas - want je weet maar nooit - en vlak voor 10.00 uur vertrokken we. Alle sneeuw en ijs van de afgelopen weken was weg; het bos en de heidevelden waren groen en bij sommige bomen begonnen de knoppen al weer vorm te krijgen.
Ook de eerste vogels lieten zich al weer horen, waaronder koolmeesjes en buizerds, die op jacht waren en op de thermiek boven de heidevelden zweefden.
Kortom; we hebben ons prima vermaakt! De perfecte organisatie van de tocht was daar ook voor een groot deel verantwoordelijk voor: alles was prima voorbereid en je had de uitgeprinte routebeschrijving praktisch niet nodig omdat de bewegwijzering uitstekend was. Klasse!
15 februari 2012
Recensie: Wraak - Antoinette Verstegen
Antoinette Verstegen (1967) is een veelzijdig persoon. Ze is columniste voor Vrouwenthrillers.nl, eigenaar van uitgeverij ''t Gebakken Luchtkasteel' en communicatieadviseur bij de gemeente Boxtel. Daarnaast heeft zij onlangs bij haar eigen uitgeverij haar debuutthriller Wraak het licht doen zien.
In Wraak is hoofdpersoon Lucy in eerste instantie een grijs, doorsnee persoontje: 27 jaar, single, gewoon baantje, huismus. Haar zus Sarah is het tegenovergestelde: uitgaanstype, vrolijk, een globetrotter die het met iedereen goed kan vinden. Tot ze onverwachts in India vermoord wordt. Het lijkt alsof Lucy ontwaakt uit een winterslaap; ze wordt woest en het enige wat ze nog wil is wraak nemen op de moordenaar van haar zus. Hiervoor schakelt ze een louche neef met criminele contacten in. Ze leert vechten en schieten, en dan gaat ze op pad, op zoek naar de persoon die ervan verdacht wordt haar zus vermoord te hebben. Totaal onverwacht kruist ook de liefde haar pad wanneer ze Tom ontmoet, de zakenpartner van haar zus. Maar is hij wel te vertrouwen? Was hij misschien betrokken bij de moord op Sarah?
Wraak is een vlot geschreven boek dat wordt geafficheerd als 'spannende roman', maar die typering naar mijn mening niet waarmaakt. In haar columns weet Antoinette Verstegen de lezers wel te boeien met haar korte, bondige zinnen, maar voor een boek is meer nodig. Het is dan aan de auteur om niet in de valkuil te stappen van het schrijven van een opeenstapeling van korte hoofdstukken die weinig onderlinge samenhang hebben. In Wraak is Antoinette Verstegen daar maar ten dele in geslaagd. Zo bijvoorbeeld hopt het hoofdpersonage van het ene continent naar het andere louter op basis van toevallige ontmoetingen en aanwijzingen, maar zonder dat er logische verbanden zijn tussen de verschillende afleveringen van haar avonturen.
De auteur wist me in eerste instantie wel te vermaken met haar licht ironische en vlotte schrijfstijl. Maar op een gegeven moment begon het me toch tegen te staan, omdat er naast die luchtigheid en ironie verder weinig diepgang en spanning in het verhaal zat. Voor de echte thrillerliefhebber een tegenvaller, maar wie gewoon vermaakt wil worden heeft aan Wraak een paar uurtjes pretentieloos leesplezier.
Tenslotte nog een kanttekening: ik heb me erg gestoord aan de vele redactionele fouten in het boek. Dat zijn slordigheden die niet hoeven voor te komen en de aandacht afleiden.
(Recensie eerder verschenen op crimezone.nl)
Wraak is een vlot geschreven boek dat wordt geafficheerd als 'spannende roman', maar die typering naar mijn mening niet waarmaakt. In haar columns weet Antoinette Verstegen de lezers wel te boeien met haar korte, bondige zinnen, maar voor een boek is meer nodig. Het is dan aan de auteur om niet in de valkuil te stappen van het schrijven van een opeenstapeling van korte hoofdstukken die weinig onderlinge samenhang hebben. In Wraak is Antoinette Verstegen daar maar ten dele in geslaagd. Zo bijvoorbeeld hopt het hoofdpersonage van het ene continent naar het andere louter op basis van toevallige ontmoetingen en aanwijzingen, maar zonder dat er logische verbanden zijn tussen de verschillende afleveringen van haar avonturen.
De auteur wist me in eerste instantie wel te vermaken met haar licht ironische en vlotte schrijfstijl. Maar op een gegeven moment begon het me toch tegen te staan, omdat er naast die luchtigheid en ironie verder weinig diepgang en spanning in het verhaal zat. Voor de echte thrillerliefhebber een tegenvaller, maar wie gewoon vermaakt wil worden heeft aan Wraak een paar uurtjes pretentieloos leesplezier.
Tenslotte nog een kanttekening: ik heb me erg gestoord aan de vele redactionele fouten in het boek. Dat zijn slordigheden die niet hoeven voor te komen en de aandacht afleiden.
(Recensie eerder verschenen op crimezone.nl)
Tupla Mourits overgestapt naar uitgeverij VerbumCrime
Afgelopen zaterdag heb ik tijdens de boekpresentatie van Tweestrijd van Linda Jansma (toevallig?)kennisgemaakt met het schrijversduo Tupla Mourits. Gezellig mee gebabbeld en beloofd dat ik binnenkort hun boek Speeddate die al enige tijd bij mij in de boekenkast staat, te gaan lezen.
Tijdens het gesprek vertelden ze mij dat ze zijn overgestapt naar uitgeverij VerbumCrime van Ilse Karman! Dat is de uitgever van de geweldige thrillers van o.a. Marelle Boersma en Linda Jansma. Dat belooft wat voor de nieuwe boeken van Tupla Mourits, die trouwens onder een 'nieuwe' naam gaan verschijnen bij VerbumCrime: Tupla M.
Hun eerste boek bij deze uitgever heet Schuld en verschijnt begin mei. Daar ben ik dan erg nieuwsgierig naar!
Meer info: klik hier.
Tijdens het gesprek vertelden ze mij dat ze zijn overgestapt naar uitgeverij VerbumCrime van Ilse Karman! Dat is de uitgever van de geweldige thrillers van o.a. Marelle Boersma en Linda Jansma. Dat belooft wat voor de nieuwe boeken van Tupla Mourits, die trouwens onder een 'nieuwe' naam gaan verschijnen bij VerbumCrime: Tupla M.
Hun eerste boek bij deze uitgever heet Schuld en verschijnt begin mei. Daar ben ik dan erg nieuwsgierig naar!
Meer info: klik hier.
Abonneren op:
Posts (Atom)




